Pozostałe odcinki cyklu:
https://blognumizmatyczny.pl/?s=poczet+cesarzy+z+monet%C4%85+w+tle
Konstancjusz II, jeden z synów Konstantyna Wielkiego, przyszedł na świat w 317 roku. Po śmierci ojca w 337 roku cesarstwo zostało podzielone między niego i jego dwóch braci – Konstansa oraz Konstantyna II. Konstancjusz objął część wschodnią. Od samego początku musiał zmagać się z wewnętrznymi konfliktami rodzinnymi. Niektórzy członkowie dynastii stracili życie w walkach o władzę, a on czasem przymykał oko na eliminowanie rywali – trudno powiedzieć, czy robił to z rozsądku, czy z konieczności.
Najpoważniejsze starcie przyszło z uzurpatorem Magnencjuszem. Bitwa pod Mursą w 351 roku była wyjątkowo krwawa – obie strony poniosły ciężkie straty. Konstancjusz jednak zwyciężył i zyskał pełnię władzy nad imperium.
Był człowiekiem nieufnym, a jednocześnie zdecydowanym. Przez większość panowania towarzyszyły mu spiski, procesy i czystki. Do tego dochodziły zagrożenia zewnętrzne. Persowie pod wodzą Szapura II stali się stałym problemem, a na północy trzeba było bronić granic przed Gotami i Sarmatami. Konstancjusz II był również człowiekiem religijnym i popierał arianizm, co prowadziło do napięć z obrońcami soboru nicejskiego.
W 355 roku mianował cezarem młodego kuzyna Juliana, powierzając mu obronę Galii. Julian szybko zdobył sympatię żołnierzy dzięki zwycięstwom nad Germanami, co zapewne nie umknęło uwadze Konstancjusza – lekko mówiąc, pewnie trochę mu to przeszkadzało. W 361 roku, zanim zdążył podjąć decyzje wobec Juliana, zachorował i zmarł w Azji Mniejszej. Jego panowanie trwało 24 lata.
Konstancjusz II pozostawił imperium silne, choć politycznie niejednolite. Był pracowity i wymagał lojalności od swoich podwładnych. Czasem reagował surowo wobec współpracowników, dowódców czy członków rodziny, eliminując tych, których uważał za zagrożenie. Mimo kontrowersji i trudnych decyzji udało mu się utrzymać jedność państwa przez niemal ćwierć wieku.
***
Konstancjusz II ( Flavius Iulius Constantius), cezar 324-337, august 337-361
Solidus, Nikomedia (dziś Izmit w Turcji), emisja 351-355
Av.: Popiersie cesarza w zbroi, w hełmie z pióropuszem i w dwurzędowym diademie z pereł, w prawej ręce włócznia trzymana na ramieniu ukosem, w lewej ręce tarcza z motywem jeźdźca tratującego leżącego wroga. Napis w otoku: FL(avius) IVL(ivs) CONSTAN – TIVS PERP(etvvs) AVC(vstvs)
Rv.: Personifikacje Rzymu i Konstantynopola zasiadające na tronie i trzymające tarczę z napisem: VOT(is) XXX MVLT(is) XXXX. Napis w otoku: GLORIA REI – PVBLICAE . U dołu w odcinku: S(acra) M(oneta) – moneta cesarska N (oznaczenie mennicy w Nikomedii) B* (oznaczenie oficyny menniczej)
Średnica ok. 21 mm; waga 4,37 g
Kampmann 147.32.3; RIC VIII Nikomedia 74
Fot. numimarket.pl