Na to maleństwo czekałem naprawdę długo…, ale w końcu jest! Po drodze było jednak trochę przygód. Musiałem m.in. udowadniać, że nie jestem terrorystą, nie piorę brudnych pieniędzy i naprawdę wiem, co robię.
Archiwa kategorii: kącik rzymsko-bizantyński
Kącik rzymsko-bizantyński. Wielka reforma Dioklecjana – nowy system monetarny i propaganda tetrarchii
Gdy Dioklecjan obejmował władzę w 284 r., cesarstwo było państwem na granicy rozpadu. W ciągu pół wieku przez tron przewinęły się dziesiątki władców, armia decydowała o sukcesji, a pieniądz tracił wartość niemal z roku na rok. Aby ustabilizować państwo Dioklecjan, przeprowadził szeroką reformę polityczną i administracyjną. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Wielka reforma Dioklecjana – nowy system monetarny i propaganda tetrarchii
Kącik rzymsko-bizantyński. Złoto Bizancjum – dynastia Paleologów
Rządy Paleologów przypadają na ostatni okres historii Cesarstwa Bizantyńskiego: od odzyskania Konstantynopola z rąk łacinników w 1261 do roku 1453 kiedy to stolica cesarstwa została zdobyta przez Turków Osmańskich. Złotym nominałem, który wówczas emitowano był hyperpyron. Jego cechą charakterystyczną w tym okresie była postępująca dewaluacja. Za panowania Michała VIII (1261-1282) zawartość złota w hyperpyronie spadła do 15 karatów. Za czasów jego następcy, Andronika II (1282-1328) próba złota zeszła najpierw do 14, a potem do 12 karatów. W okresie panowania Andronika III (1328-1341) zawartość złota spadła do 11 karatów. Jednocześnie wagę hyperpyronu obniżono do ok. 4 g (przy znacznych wahaniach wagi). Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Złoto Bizancjum – dynastia Paleologów
Kącik rzymsko-bizantyński. Srebrne monety Cesarstwa Trapezuntu
Cesarstwo Trapezuntu narodziło się w 1204 roku, w czasie gdy świat bizantyński pogrążył się w chaosie po zdobyciu Konstantynopola przez uczestników IV krucjaty. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Srebrne monety Cesarstwa Trapezuntu
Kącik rzymsko-bizantyński. Pierwsze basilikony, czyli koniec dominacji złota w Bizancjum
Basilikon „moneta basileusa” był to nowy nominał wprowadzony w okresie współrządów cesarza Andronika II i jego syna Michała IX (1295-1320), wzorowany na weneckim groszu (matapanie). Basilikony bito ze srebra wysokiej próby 0,920. Teoretycznie miały one ważyć 2,2 g. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Pierwsze basilikony, czyli koniec dominacji złota w Bizancjum
Kącik rzymsko-bizantyński. Srebro Konstansa II (641-668) – odmiany podstawowe
Srebrne monety emitowane w czasach panowania Konstansa II można podzielić na trzy grupy: obiegowe (heksagramy), ceremonialne (miliarensy i półmiliarensy) oraz monety reprezentujące mennictwo zachodnie. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Srebro Konstansa II (641-668) – odmiany podstawowe
Kącik rzymsko-bizantyński. Heksagram
Często bywa tak, że zakup nowej monety staje się impulsem do pogłębienia wiedzy na jej temat. Gdy uda się już uchwycić szerszy kontekst historyczny i dostrzec bogactwo znaczeń, pojawia się naturalna chęć podzielenia się tym odkryciem z innymi. Właśnie w ten sposób powstaje wiele wpisów na blogu – w tym również ten, poświęcony srebrnemu mennictwu cesarza Herakliusza. Oto inspiracja dzisiejszego wpisu: Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Heksagram
Kącik rzymsko-bizantyński. Złoto dynastii heraklijskiej 610-711
Dynastia heraklijska rządziła Cesarstwem Bizantyńskim w latach 610–711 i odegrała kluczową rolę w przeobrażeniu imperium. Jej założycielem był Herakliusz, który objął tron po obaleniu cesarza Fokasa. Władcy z tej dynastii zapoczątkowali proces hellenizacji Bizancjum – greka zastąpiła łacinę jako język administracji i wojska. Przeprowadzili także istotne reformy państwowe, w tym wprowadzili początki systemu temowego. Była to nowa struktura administracyjno-wojskowa, w ramach której terytorium cesarstwa podzielono na temy – jednostki zarządzane przez strategów łączących władzę cywilną i wojskową. Reforma ta była odpowiedzią na zagrożenia zewnętrzne i upadek dotychczasowego systemu, pozwalając na skuteczniejszą obronę imperium i jego decentralizację. Epoka heraklijska stanowiła przełomowy moment w historii Bizancjum – to właśnie wtedy Cesarstwo Rzymskie przybrało formę średniowiecznego, greckojęzycznego imperium. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Złoto dynastii heraklijskiej 610-711
Kącik rzymsko-bizantyński. Naśladownictwo solida cesarza Zenona (474-491)
Zapraszam do lektury świetnego wpisu Mateusza Wojciechowskiego na temat tajemniczego naśladownictwa solida cesarza Zenona. Poniżej artykułu M. Wojciechowskiego umieściłem moje syntetyczne podsumowanie wiedzy na temat tej monety. A na końcu komentarz Łukasza Migniewicza dotyczący wyszczególnionej przeze mnie cechy (jednej z trzech) wyraźnie odróżniającej omawianą monetą od emisji oficjalnych.
Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Naśladownictwo solida cesarza Zenona (474-491)
Kącik rzymsko-bizantyński. Hyperpyron Andronika II i Andronika III
Hyperpyron jest to złoty nominał wprowadzony w 1092 roku przez cesarza bizantyńskiego Aleksego I Komnena. Był on elementem reformy monetarnej, której cel stanowiło zastąpienie zdewaluowanych histamenonów. Hyperpyrony początkowo ważyły 4,45 g i były bite ze złota próby 21. Nominał ten emitowano do połowy XIV wieku. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Hyperpyron Andronika II i Andronika III
Kącik rzymsko-bizantyński. Ćwierćsilikwa Teodoryka Wielkiego raz jeszcze – komentarz Mateusza Wojciechowskiego
Poniższy tekst jest komentarzem Mateusza Wojciechowskiego do mojego wpisu sprzed dwóch dni. Zapraszam do lektury: Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Ćwierćsilikwa Teodoryka Wielkiego raz jeszcze – komentarz Mateusza Wojciechowskiego
Kącik rzymsko-bizantyński. Ćwierćsilikwa Teodoryka Wielkiego
Istnieją piękne kobiety będące obiektami westchnień, które, gdy się je pozna, okazują się nieciekawe, i o których następnego dnia od razu się zapomina. Są też takie, o których myśli się przez następne tygodnie, przez rok, a czasami przez całe życie. Podobnie jest z monetami. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Ćwierćsilikwa Teodoryka Wielkiego
Kącik rzymsko-bizantyński. Ewolucja solidów bizantyńskich w okresie „ciemnego wieku” (717-820)
„Ciemny wiek” (717-820)[i]
W okresie tym, obejmującym niemal cały VIII i początek IX wieku, obszar cesarstwa bizantyńskiego ograniczał się już tylko do części Azji Mniejszej, części Półwyspu Bałkańskiego, Sycylii oraz skrawków Italii. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Ewolucja solidów bizantyńskich w okresie „ciemnego wieku” (717-820)
Kącik rzymsko-bizantyński. Od Dioklecjana do Anastazjusza I – ramy kolekcji monet późnorzymskich
Kilka lat temu podjąłem decyzję o sprzedaży zbioru szelągów. O powodach tej decyzji opowiadałem w „studiu filmowym” Mateusza Wójcickiego:
https://www.youtube.com/watch?v=TuHX4kV7Mm0
Szelągi przestałem zbierać, ale – jak powszechnie wiadomo – liczba nałogów musi się zgadzać. Jeśli nie szelągi, to co? Zacząłem rozglądać się w różnych kierunkach. Ciągnęło mnie zwłaszcza w stronę Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Od Dioklecjana do Anastazjusza I – ramy kolekcji monet późnorzymskich
Kącik rzymsko-bizantyński. „Zbrodnie” na numizmatach – krzeszowski pektorał i patera z Rannes
„Zbrodnie” na numizmatach
Z punktu widzenia współczesnego kolekcjonera, liczne działania wobec monet podejmowane w dawnych wiekach, należałoby zakwalifikować jako „zbrodnie”. Należą do nich m.in. umieszczanie donatyw w złotych oprawach, skrobanie na portugałach liczby „X”, robienie otworów w trojakach (a następnie zawieszanie ich na szyjach bałkańskich białogłów w charakterze cennych ozdób), umieszczanie na monetach znaków własnościowych, wykonywanie naczyń (waz, kufli, kielichów, tacek, brytfanek) wysadzanych monetami[i]. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. „Zbrodnie” na numizmatach – krzeszowski pektorał i patera z Rannes