W połowie XVII wieku przez Rzeczpospolitą przejechał szwedzki walec. Co prawda najeźdźcy zostali w końcu przepędzeni, jednakże strat, które poniosła Polska w tej wojnie nie dało się już odrobić. Rzeczpospolita Obojga Narodów z pozycji mocarstwa spadła do drugiej ligi europejskiej. Czytaj dalej Boratynki z mennicy krakowskiej
Giovanni Dattari był wielkim numizmatykiem – kolekcjonerem, który na przełomie XIX i XX wieku zbudował słynny zbiór monet antycznych (zwłaszcza aleksandryjskich). Ostatnio kolekcja ta uległa ostatecznemu rozproszeniu. Wydarzenie to stało się inspiracją dla bardzo ciekawej dyskusji Czytaj dalej Muzeum – w służbie „ludu” czy mamony?
1.
Pierwsze polskie szelągi wybito w roku 1454 w Toruniu. Czytaj dalej Ten pierwszy raz…
Stali Czytelnicy bloga już się pewnie zorientowali, że Lublin to miasto wyjątkowe. Nie tylko ze względu na Czytaj dalej Numizmatyczna Mapa Polski. „Polski pieniądz papierowy 1794-1994” – wystawa w Muzeum Lubelskim w Lublinie (maj-czerwiec 2017)
W zeszłym roku zwiedzałem Suwalszczyznę i byłem w miasteczku Sejny. Znajduje się tam przepiękna Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Na fasadzie kościoła umieszczono pięć herbów. Z jednym z nich miałem problem, z którym tak do końca nie uporałem się do dziś. Czytaj dalej Heraldyczne impresje – Sejny
Na blogu „Zbierajmy Monety” Jerzego Chałupskiego pojawił się wczoraj (2.06.2017) ciekawy – jak zwykle – artykuł pt. „Moje nowe stare monety”:
https://zbierajmymonety.blogspot.com/2017/06/moje-nowe-stare-monety.html
Część tekstu dotyczy tego jak odnieść się do braku herbu podskarbiego na jednej z odmian szeląga z roku 1618. Mój dzisiejszy wpis stanowi polemikę z interpretacją J. Chałupskiego na ten temat. Czytaj dalej Szeląg litewski 1618 bez herbu podskarbiego
Pierwsze polskie szelągi pochodzą z czasów Kazimierza Jagiellończyka. Emitowała je mennica toruńska na początku wojny trzynastoletniej (1454-1466). Były one bite dla prowincji pruskiej. Ważyły ponad 1,6 g i miały 9-12 łutową próbę srebra (na 16 części 9-12 stanowiło czyste srebro). Zawierały więc znacznie więcej czystego kruszcu niż współczesne im monety krzyżackie lub nieco późniejsze miejskie (toruńskie, gdańskie i elbląskie). Z tego właśnie powodu były wyławiane z obiegu i przebijane na monety gorsze jakościowo. Do naszych czasów zachowało się niewiele egzemplarzy. Czytaj dalej Wirtualne Muzeum Polskiego Szeląga (WMPS) – Kazimierz Jagiellończyk, Toruń (pruskie), część 1
Dziś kolejna, czwarta już część artykułu z książki „Varia numizmatyczne”. Czytaj dalej Reformy monetarne w Średniowieczu. Grosze praskie
Herb Wieniawa pochodzi z Moraw. W źródłach pojawił się po raz pierwszy w XIV wieku. Z tego okresu pochodzi również najstarsza pieczęć z Wieniawą. Opis herbu (wg A. Znamierowskiego): „W polu złotym głowa żubrza czarna z kolcem złotym. Klejnot – pół lwa złotego z mieczem w łapach”. Herbem Wieniawa pieczętowało się ponad sto rodzin szlacheckich. W grupie tej znalazł się m.in. Jerzy Białłozor, biskup wileński i administrator skarbu litewskiego w latach 1662-1663: Czytaj dalej Herb Wieniawa i Jan Długosz
Od czasu do czasu zdarza mi się wyjrzeć spoza szelągów i skierować wzrok w stronę innych nominałów. Ostatnio coraz częściej spoglądam w kierunku trojaków. Można tam znaleźć mnóstwo błędnych atrybucji i białych plam, pełno jest tam tajemnic i zagadek czekających na rozwiązanie. Cóż może być lepszego dla miłośnika starych monet niż jakieś odkrycie numizmatyczne albo skojarzenie dwóch znanych faktów, z których wynika trzeci obalający powszechnie uznane twierdzenie. Czytaj dalej Trojak 1596 z „gałązką z jagodami” – błędne atrybucje w katalogach T. Igera i E. Kopickiego (porządkowanie numizmatyki)
W roku 909 Wilhelm I książę Akwitanii założył na terenie Burgundii opactwo Cluny. Zostawił mnichom całkowitą swobodę. Z kolei pod koniec X wieku papież uwolnił opactwo spod jurysdykcji miejscowego biskupa. Czytaj dalej Cluny i St. Denis
W roku 1652 mennicę litewską opuściła moneta o spornym nominale. W literaturze przedmiotu można wyczytać różne nazwy: dwudenar, dwupieniądz, ćwierćgrosz, halerz (!), szeląg. Aby sprawę rozwikłać zacznijmy od czasów sprzed unii lubelskiej. Czytaj dalej Ni pies, ni wydra, coś na kształt świdra
Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Czytaj dalej Hipnotyczny trojak lubelski Zygmunta III – nienotowana odmiana
***
I 1 Gdańsk b. d. – 1, a Czytaj dalej Wirtualne Muzeum Polskiego Szeląga (WMPS) – Kazimierz Jagiellończyk, Gdańsk, część 1
Tytułowa nierówność, a więc to, że jedna R-ósemka jest znacznie wyżej ceniona od innej, może wynikać oczywiście z różnych czynników. Wiadomo, że złoty dukat znany w 2-3 egzemplarzach będzie nieporównywalnie bardziej pożądany przez kolekcjonerów i zostanie znacznie wyżej wylicytowany na aukcji niż oszacowany na R8 piękny szeląg. Podobnie dużo wyższą cenę osiągnie talar, ort, szóstak czy trojak. Jest również pewne iż bardzo rzadka moneta w słabym stanie zachowania zostanie wyceniona niżej niż równie rzadka moneta w pięknym stanie. Ale to są rzeczy oczywiste. Czytaj dalej R-ósemka R-ósemce nierówna, czyli stopnie kolekcjonerskiego pożądania