Basilikon „moneta basileusa” był to nowy nominał wprowadzony w okresie współrządów cesarza Andronika II i jego syna Michała IX (1295-1320), wzorowany na weneckim groszu (matapanie). Basilikony bito ze srebra wysokiej próby 0,920. Teoretycznie miały one ważyć 2,2 g. Czytaj dalej Kącik rzymsko-bizantyński. Pierwsze basilikony, czyli koniec dominacji złota w Bizancjum
