Skarb dirhemów arabskich z Czechowa (w Lublinie)

O wczesnośredniowiecznym handlu na ziemiach polskich najwięcej można się dowiedzieć z odkryć archeologicznych. Jak dotąd na terenie Polski odkryto około 700 skarbów monet pochodzących z okresu wczesnego średniowiecza. Jako skarb traktowane są znaleziska Czytaj dalej Skarb dirhemów arabskich z Czechowa (w Lublinie)

Talary Zjednoczonych Prowincji (holenderskie) w XVII wieku

W drugiej połowie XVI wieku w Północnych Niderlandach wybuchło antyhiszpańskie powstanie. Jedną ze zbuntowanych prowincji była Holandia, od której potem nazwę wzięły po wywalczeniu niepodległości Zjednoczone Prowincje. W 1575 roku rozpoczęła ona emisję własnej monety – talara lewkowego. Trzy lata później talary lewkowe zaczął bić Utrecht, zaś w roku 1589 – Geldria. Nowa moneta bardzo szybko zdobyła dużą popularność, nie tylko na rynku niderlandzkim. Czytaj dalej Talary Zjednoczonych Prowincji (holenderskie) w XVII wieku

Boratynki z mennicy krakowskiej

W połowie XVII wieku przez Rzeczpospolitą przejechał szwedzki walec. Co prawda najeźdźcy zostali w końcu przepędzeni, jednakże strat, które poniosła Polska w tej wojnie nie dało się już odrobić. Rzeczpospolita Obojga Narodów z pozycji mocarstwa spadła do drugiej ligi europejskiej. Czytaj dalej Boratynki z mennicy krakowskiej

Heraldyczne impresje – Sejny

W zeszłym roku zwiedzałem Suwalszczyznę i byłem w miasteczku Sejny. Znajduje się tam przepiękna Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Na fasadzie kościoła umieszczono pięć herbów. Z jednym z nich miałem problem, z którym tak do końca nie uporałem się do dziś. Czytaj dalej Heraldyczne impresje – Sejny

Szeląg litewski 1618 bez herbu podskarbiego

Na blogu „Zbierajmy Monety” Jerzego Chałupskiego pojawił się wczoraj (2.06.2017) ciekawy – jak zwykle – artykuł pt. „Moje nowe stare monety”:

https://zbierajmymonety.blogspot.com/2017/06/moje-nowe-stare-monety.html

Część tekstu dotyczy tego jak odnieść się do braku herbu podskarbiego na jednej z odmian szeląga z roku 1618. Mój dzisiejszy wpis stanowi polemikę z interpretacją J. Chałupskiego na ten temat. Czytaj dalej Szeląg litewski 1618 bez herbu podskarbiego

Wirtualne Muzeum Polskiego Szeląga (WMPS) – Kazimierz Jagiellończyk, Toruń (pruskie), część 1

Pierwsze polskie szelągi pochodzą z czasów Kazimierza Jagiellończyka. Emitowała je mennica toruńska na początku wojny trzynastoletniej (1454-1466). Były one bite dla prowincji pruskiej. Ważyły ponad 1,6 g i miały 9-12 łutową próbę srebra (na 16 części 9-12 stanowiło czyste srebro). Zawierały więc znacznie więcej czystego kruszcu niż współczesne im monety krzyżackie lub nieco późniejsze miejskie (toruńskie, gdańskie i elbląskie). Z tego właśnie powodu były wyławiane z obiegu i przebijane na monety gorsze jakościowo. Do naszych czasów zachowało się niewiele egzemplarzy. Czytaj dalej Wirtualne Muzeum Polskiego Szeląga (WMPS) – Kazimierz Jagiellończyk, Toruń (pruskie), część 1

Herb Wieniawa i Jan Długosz

Herb Wieniawa pochodzi z Moraw. W źródłach pojawił się po raz pierwszy w XIV wieku. Z tego okresu pochodzi również najstarsza pieczęć z Wieniawą. Opis herbu (wg A. Znamierowskiego): „W polu złotym głowa żubrza czarna z kolcem złotym. Klejnot – pół lwa złotego z mieczem w łapach”. Herbem Wieniawa pieczętowało się ponad sto rodzin szlacheckich. W grupie tej znalazł się m.in. Jerzy Białłozor, biskup wileński i administrator skarbu litewskiego w latach 1662-1663: Czytaj dalej Herb Wieniawa i Jan Długosz

Trojak 1596 z „gałązką z jagodami” – błędne atrybucje w katalogach T. Igera i E. Kopickiego

Od czasu do czasu zdarza mi się wyjrzeć spoza szelągów i skierować wzrok w stronę innych nominałów. Ostatnio coraz częściej spoglądam w kierunku trojaków. Można tam znaleźć mnóstwo błędnych atrybucji i białych plam, pełno jest tam tajemnic i zagadek czekających na rozwiązanie. Cóż może być lepszego dla miłośnika starych monet niż jakieś odkrycie numizmatyczne albo skojarzenie dwóch znanych faktów, z których wynika trzeci obalający powszechnie uznane twierdzenie. Czytaj dalej Trojak 1596 z „gałązką z jagodami” – błędne atrybucje w katalogach T. Igera i E. Kopickiego